De ironie van positieve discriminatie
By Annelies D on Sunday 15 February 2009, 22:12 - Bedenkingen - Permalink
Als vrouw mag ik dat denken ziet u. Wie het waagt dat als man te denken, is een seksist. Net zoals enkel een zwarte uit een arme buurt ‘nigger’ mag zeggen, mag enkel een vrouw woest reageren op vrouwvriendelijke maatregels zoals bovenstaande quota. Waarom dit zo is, zal me voor eeuwig ontgaan, maar zoals de zwarte komiek Chris Rock het zo mooi verwoordde: “Als het u stoort dat ik nigger mag zeggen, en u niet, wil ik best wisselen. U mag vanaf nu ‘nigger’ zeggen, als ik die 250.000 dollar dan krijg die u per maand verdient.” We leven in een maatschappij waarin de underdog nu eenmaal net iets meer mag. Nietzsche zou daar het een en ander over te zeggen hebben, maar daarover meer later.
En dat is het nu juist wat me stoort aan al die quota’s, die zogenaamde ‘positieve discriminatie’, die niet enkel vrouwen, maar ook gehandicapten en allochtonen, de kans moet geven om te doen wat ieder ander al gewoon doet. Want men vergeet dat men voor elke groep die men positief discrimineert (een prachtig eufemisme toch), er een andere groep negatief gediscrimineerd wordt. Namelijk de hard werkende persoon die nu net niet tot een minderheid behoort.
Vooral in de politiek is men er goed in. Partijen die stemlijsten uitbrengen volgens de regel één-vrouw-per-man, krijgen schouderklopjes van alle kanten. Onterecht vind ik. Want ik wil stemmen op een goede politicus/politica, en het kan me nu eens niets schelen van welk geslacht, huidskleur of gezondheidslevel die persoon is. Ik vind dat ik daarmee niemand discrimineer, ook niet die sportieve blanke veertiger, die er echt niks aan kan doen dat hij én man, én blank én gezond geboren is.
Ik heb burgerlijk (voor de Nederlanders: technisch) ingenieur gestudeerd, en laten we even duidelijk zijn, dat is een mannenrichting. Het is soms wel even moeilijk om je als vrouw in zo’n richting te bewijzen, en ja hoor, je moet wel eens wat meer doen dan de mannen om aanvaard te worden. Maar hoe denkt u dat de groep naar mij zou kijken, als er een quota zou zijn, die bepaalt dat er 30% vrouwelijke ingenieurs moeten afstuderen? Juist ja, als iemand die zijn diploma te danken heeft aan een vagina en een paar pronte borsten. Krijg daarna nog maar eens respect van je collega’s. Onbegonnen zaak lijkt mij dat.
Dus, waarde politiek correcte mensen, hou daar alsjeblieft mee op, met die positieve discriminatie. Zorg ervoor dat er niet gediscrimineerd wordt, dat je niet wordt afgewezen omdat je van een minderheid bent. Maar stop met te doen alsof een vrouw, een gehandicapte of een allochtoon niet hogerop kan geraken zonder uw zo goed bedoelde hulp. Want daarmee bevestigt u alleen maar waar u eigenlijk tegen aan het vechten bent: dat een vrouw minder goed aan politiek zou kunnen doen, een gehandicapte minder goed les kan geven, of een allochtoon een minder goede politieagent zou maken. Want positieve discriminatie blijft wat het woord zegt: discriminatie.
Comments
Je kan deze discriminerende regels ook bekijken als een poging tot het oplossen van een bestaand mentaliteitsprobleem.
.
Een voorbeeld: politiek is lange tijd uitsluitend een mannenzaak geweest en als vrouw kon je gewoon niet meedraaien dankzij het, toenertijd, allomtegenwoordige vooroordeel dat vrouwen niet thuishoren in de politiek... Dus hoe goed je als vrouw ook was, een carriere als politicus zou altijd op een muur botsen.
.
Objectief gezien is er geen enkele reden waarom een vrouw geen politicus zou kunnen worden. Maar... hoe kan je zo'n muur van vooroordelen afbreken?
.
Een mogelijke manier is bijvoorbeeld om vrijwillig beroep te doen op het verstand van de mannelijke politici om deze te laten inzien dat vrouwen ook best hun mannetje kunnen staan en bijgevolg een eerlijke kans verdienen. Maar wat als blijkt dat deze aanpak niet helpt?
.
Misschien is het verplicht opleggen van quota dan een volgende stap... Dit zal ongetwijfeld sterke voor en tegenstand oproepen omdat het gevestigde waarden/zekerheden brutaal overhoop gooit. Maar dit soort reacties lijken me normaal bij elk veranderingsproces.
.
Het is dan ook niet onmogelijk dat na een turbulente overgangsperiode de gemoederen tot rust komen en dat de sterke initiele reacties plaats maken voor een algemenere mentaliteitsverandering bij politici als ze er achterkomen dat de politieke wereld toch niet instort en dat vrouwen ook best wel goede ideeen en plannen kunnen hebben en kunnen meedraaien in de politiek.
.
Op dat moment zal de behoefte aan opgelegde quota's en regels hopelijk dalen en op den duur zelfs helemaal nietmeer nodig zijn en na verloop van tijd zal het de toekomstige politici (mannen en vrouwen) misschien lachwekkend klinken dat er ooit een tijd was dat het anders was...
.
Dus misschien zijn opgelegde quota niet meer dan een goedbedoelde stap naar een meer algemenere mentaliteitsverandering?
Ja,daar zeg je zoiets. Ik weet daar echt alles van. Zeker als je geadopteerd bent. Die 'stempel' krijg je nooit weg. Maar op zich heb ik daar ook geen problemen mee. Je kan zo positief gediscrimineerd worden, dat ze je telkens erdoor laten, met de hakken over de sloot. Dit heb ik ervaren als ik in het middelbaar studeerde. Ik zou het scenario graag opnieuw doen en anders, mocht ik er zelf over kunnen beslissen.
Er bestaat jammer genoeg geen ander woord voor 'positieve discriminatie'. Als discriminatie negatief is, dan is +1-1=0. Dus, een nul-oplossing. Om het in beeldspraak en cijfertjes uit te leggen. Het resultaat is nul, maar lijkt positief. Wiskundig onlogisch, mentaal heb je het gevoel dat je je best hebt gedaan, maar niets is minder waar.
Welke kleur, ras, gebrek,... het zit gewoon in onze mentaliteit en vooral de schrik. Als je niets doet, dan denkt men dat je discrimineert tov de andere 'mindere' groep. Hoe erg dat ook mag klinken. Dus niets doen is discrimineren en iets doen is in feite ook discrimineren.
We leven in een maatschappij waar we telkens onszelf moeten bewijzen. De ene groep, in bepaalde situaties, moeten daar om geprezen worden(zonder dat zij dit in principe zelf willen).
Maar het is voor mij een 'never ending story!'
www.torromolinos.blogspot.com
Een paar bedenkingen, die oa gaan over positieve discriminatie. Laat ons duidelijk, eerlijk en logisch zijn: positieve discriminatie is ook discriminatie. De Belgische regering heeft nooit uitgeblonken in doordacht beleid, op geen enkel vlak (behalve dan tolereren dat parkeerbedrijven steden in hun greep houden) en zal het vrees ik ook nooit doen. De partijen die aan de macht zijn berekenen alles mathematisch: wij geven jullie zoveel van "dit", als wij dan zoveel van "dat" krijgen. Dat is een gevolg van de misvatting dat een meer-partijenstelsel "democratisch" zou zijn. Dit stelsel echter verhindert een degelijk beleid, dat is logisch en dat zien we al jaren. Je kan onmogelijk een gemeenschap leiden met 3-4 bazen die allemaal evenveel baas willen zijn. De kiezer blijft ALTIJD op zijn honger zitten. Er zijn volgens mij een paar mogelijke maar drastische oplossingen: 1/een intelligente diktator (dat kan in de vorm zijn van één partij , of twee partijen die vooraleer ze gaan regeren, duidelijke afspraken hebben gemaakt over het toekomstige beleid en een verklaring ondertekenen dat ze geen veto’s zullen stellen maar desnoods beroep zullen doen op onafhankelijke managers die de knoop doorhakken. Ze zullen zich echter engageren de heetste hangijzers voor eens en voor altijd binnen een bepaalde termijn op te lossen, en indien ze er niet in slagen, moeten ze een deel van hun gekregen loon terugbetalen aan de belastingbetaler want: het is de belastingbetaler die hen kiest, en hen ook betaald) 2/Elke persoon die in de leidinggevende politiek wil stappen moet een cursus management, politieke wetenschappen en psychologie gaan volgen en indien hij niet geslaagd is, krijgt hij geen getuigschrift of diploma en zal hij nooit in de politiek een rol kunnen spelen. Want: politiek is geen hobby, maar een serieus beroep met grote verantwoordelijkheden en verstrekkende gevolgen indien het niet goed gedaan is. 3/ herdefiniering van het begrip "zijn verantwoordelijkheid nemen", dat mag niet meer zijn "ik neem ontslag", maar wel "ik zal het oplossen" 4/ het belgische volk moet ballen aan zijn lijf krijgen en bijvoorbeeld indien er geen verandering komt, massaal durven stoppen met belastingen te betalen, niet meer gaan kiezen, protesteren, staken. In andere tijden en plaatsen hielp een staatsgreep of een revolutie al wel eens, maar dat waren uiteraard andere tijden en plaatsen. Het droevige is dat de regering alle interesse en voeling verloren heeft in het welzijn van haar volk, en enkel en alleen een mooie beurt wil maken bij de grootste vergissing ooit: alle landen deel laten uitmaken van "EUROPA" (dat op vele vlakken al een vergissing op zich is), dus ook de landen die op vele vlakken helemaal niet de geest van wat wij tot voor kort hebben geleerd "Christelijke Europese landen" kunnen/willen uitdragen of verdedigen. Ik heb een sterk vermoeden dat Europa deze landen erbij wil hebben om ze te kunnen kontroleren, dat is op zich goed natuurlijk, maar moet dat ten koste gaan van onder andere onze werkgelegenheid? Dit soort Europa kost handenvol geld, en zorgt ervoor dat op korte tijd, de wat eerst de welvarende landen waren, diezelfde landen in de rol zullen gedwongen worden van de landen van het voormalig oostblok dus: armoede, werkloosheid, met als enig verschil: in ons land mag een allochtoon komen werken, maar ik denk niet dat wij als vlaming een bedrijfje zullen mogen gaan opzetten in pakweg Polen, Polen zal zichzelf wel beschermen. Hoe kan je nu goedkeuren dat een Vlaamse landbouwer zijn Belgische mensen allemaal aan de deur zet, en een ploeg Poolse arbeiders laat overkomen???? De politiek is dan "niet bereikbaar voor commentaar", en zal hoogstwaarschijnlijk zeggen “dit is wettelijk in orde”, en dat zal het ook wel zijn, is dat niet om te janken? In een geschil om een vakantie-oord in Limburg om te bouwen naar een opvangcentrum terwijl het gewestplan dit niet toeliet, zei minister Van De Lanotte ooit op TV: “het zal gebeuren, indien nodig passen we de wet aan”… dit soort politici hebben wij in Brussel zitten!!! En voor dit soort heeft de Belgische bevolking gekozen!!! Men verdient dus de politici die men kiest!!! Om terug te komen op de positieve discriminatie, een logische redenering zou zijn: vrouwen en mannen evenveel rechten en mogelijkheden, dat is het grondbeginsel, maar degene die het beste uit de bus komt, de meeste kennis en kunde aan de dag legt, die krijgt de job. Maar nee, onze regering gaat positief discrimineren: werkgevers die allochtonen (die vaak dan ook nog niet eens degelijk Nederlands praten... koop maar eens iets in de MCDonalds in Antwerpen Groenplaats) in dienst nemen die krijgen subsidie. Ik denk dat de regering zo redeneert: "op deze manier moeten we in brussel, antwerpen en gent niet meer extra politiemacht op straat zetten want we denken dat de criminaliteit dan gaat dalen als we de allochtonen en/of probleemgevallen (daarom niet altijd allochtonen) aan werk helpen" (de laatste cijfers van 2010 al gelezen in de krant? Nee? Wel, de criminaliteit is gestegen in antwerpen en brussel). Is dat echter niet hetzelfde als zeggen: "de allochtonen veroorzaken de problemen dus halen we ze koste wat kost van de straat af"? De Belgische regering is het echter nooit te doen om "kunnen", maar wel om: 1/die mathematische berekening; 2/ de besparingen (want 1/aan werk helpen kost minder dan extra politie-agenten en infrastruktuur zoals gevangenissen, en het staat ook niet goed voor "Europa" om op tv te tonen dat onze politie geweld moet gebruiken op straat in brussel 2/ze kunnen aan "Europa" laten zien dat ze iets doen aan de werkloosheid (wat door deze manier van positieve discriminatie uiteraard lulkoek is want ze veroorzaken werkloosheid). Het onderwijs: in het onderwijs kennen we het ondoordachte homologeren van buitenlandse getuigschriften en diploma's door mensen die er niets van kennen omdat ze niet in het beroep staan of omdat ze geleerd hebben dat je homologeert door "op een knopje te drukken". Onbewust geven ze op deze manier "toelating" aan de houder van dat getuigschrift of diploma om iets totaal anders te gaan doceren dan waar het getuigschrift voor staat, een vak waar hij/zij heel vaak zelfs niet bekwaam in is. Ga de avondscholen maar eens na en bekijk de benoemingen, om van te huilen wat voor onbekwaamheid "met diploma" dat daar aan de slag is en uren afneemt van mensen die het juiste papiertje niet hebben, maar hun vak welk kennen. Er zijn voorbeelden van mensen die het vak Frans geven aan midden-jury kandidaten, allochtoon zijn , maar zelf de taal Frans heel beperkt zoniet slecht spreken, tegelijkertijd ook heel slecht Nederlands praten, maar ze hebben wel een getuigschrift of diploma op zak dat door een kluns in Brussel gehomologeerd is. Ondertussen zijn er wel 3 kandidaten beschikbaar die perfect drietalig zijn (Frans/Nederlands/Engels), maar die enkel als "vrijwilliger" de lessen mogen geven, maar niet dan betaald worden. Dus: als departement onderwijs niet moet betalen, dan mogen deze mensen plots wel de lessen geven en is hun kennis wel te gebruiken????? Wat trouwens van het feit dat een inspecteur “snit en naad”, ook de cursus “informatica” komt inspecteren, en zelf toegeeft hier niets van af te weten? Wat denkt u bijvoorbeeld van het feit dat een afgestudeerde van de hotelschool, en cafebaas, plotseling minister en gouverneur kan worden??? Waar is dat diploma of getuigschrift ?