Waarde lezer, leest u wel eens de Flair? Of een ander ‘vrouwenblad’? Ik vermaak me er soms eens mee, nadat het me als een ‘must have’ werd aangeraden door een vriendin, die me na vijf jaar liet weten geen interesse meer te hebben in onze vriendschap omdat ze verhuist was. Het boekje blijft me fascineren. Het doet me stilstaan bij wat er vandaag de dag de norm is, of daarvoor door moet gaan. En bij het feit dat ik wel eens ouderwets zou kunnen zijn, met mijn prille 23 jaar.


Eén van de zaken die me keer op keer blijven verbazen, en me doen afvragen of ik in een ander continent ben opgegroeid, is hoe er wordt gekeken naar relaties. En vooral seks in die relaties. Artikels over minaars, seks op je eerste date, en wat te doen als de seks niet meer goed is. Wat me vooral opvalt, is dat er niet meer over gesproken schijnt te worden tussen partners. Waar mensen hun seksleven met iedereen delen via forums (of is het fora?), facebook en in cafés, in een tijd dat vriendinnen onderling (mannen onderling ook?) elk detail aan elkaar meegeven, worden er hele cursussen en lezingen uitgeschreven over hoe je aan je partner zegt dat je glijmiddel wilt, je niet anaal wilt of dat hij in het verkeerde gaatje zit. (auw!)


Ik zal eerlijk zijn, ik heb weinig ervaring met bedpartners. Omdat ik van mening ben dat seks iets is voor als je elkaar door en door kent, voor wanneer je de ander volledig vertrouwd en pas als je zeker bent dat je samen blijft voor de rest van je leven. Ik zei het al, ik ben ouderwets.

Grappig is dat, toen ik dit onderwerp met medestudenten filosofie besprak, er een vrouw van in de veertig ons gesprek mee hoorde, en er een hartstochtelijk gemeende ‘ocharme’ uitfloepte. Toen ik daar wat dieper op in ging, kreeg ik te horen dat ik nog in de jaren zestig leefde, en dat ik werd onderdrukt. Door wie? Mijn ouders hebben niks meer over me te zeggen, de omgeving zet me zeker niet onder druk, en de paus komt hier niet binnen. Ik werd niet geloofd. Op mijn vraag waarom het niet anders kon, was het antwoord ‘dat je mee moest met je tijd’. Tja, daar geloof ik dan weer niet in. Van wie moet ik dat? Groepsdruk heeft nooit goed op me gewerkt.


Nee, seks in een relatie moet perfect zijn, van de eerste keer. Net als zoveel anders. Je moet ‘de ware’ tegenkomen. Die ene man, met wie het klikt, die grappig, charmant, intelligent en rijk is. En ook nog is enkel oog heeft voor jou. En zoals de Nederlandse psycholoog Wijnberg het zo pijnlijk verwoorde: "Ik bedoel, kijk eens naar jezelf. Ben jij dan zo bijzonder, zo geweldig, zo speciaal? Meestal niet dus." Maar we komen ‘de ware ‘ niet zo makkelijk tegen. Omdat liefde op het eerste zicht zeldzaam is, en echte liefde meestal moet groeien. Tenminste, zo denk ik erover.



Maar ik schijn redelijk alleen te staan. Een nieuw artikel (op een site van dubieus kaliber, ik zal eerlijk zijn) verwijst naar een enquête van het Britste blad More. Een paar getallen die ik u niet wil onthouden:

-Op 21-jarige leeftijd delen gemiddeld negen 'lovers' het meisjesbed, bij mannen is dit zeven.

-50 procent bedroog al eens hun partner, de helft van hen al minstens twee keer.

-Zeven op de tien beweren regelmatig toe te geven aan een one-night stand.

-Eén op de vier wil later trouwen voor het geld

-39 procent zou slapen met hun baas voor een promotie.

-27 procent draait het hand niet om voor een affaire met een getrouwde man. 

-14 procent durft te slapen met de beste vriend van de partner.

 

Ik stond verbijsterd. Dit gaat over mijn generatie. Maar misschien verandert dit met de jaren, als de mensen wat ouder en rustig geworden zijn. Wel zorgwekkende is de zogenaamde seksuele burn-out die meer en meer voorkomt: jonge mensen hebben het gevoel dat ze alles al gezien en meegemaakt hebben op seksuele vlak.

 

Maar toch niet enkel slecht nieuws, als je leest hoe onze overgrootouders over seks dachten:

- Een slimme bruid zal maximum twee keer per weer kort met haar man vrijen. Eens ze een tijdje getrouwd is, moet een vrouw moeite doen om deze seksfrequentie te doen dalen. Daarvoor kan ze ziekte, vermoeidheid en hoofdpijn veinzen.

- Een egoïstische man kan makkelijk misbruik maken van zijn vrouw. Onthoud daarom altijd: geef weinig, doe het heel af en toe en wees niet gewillig. Anders wordt een huwelijk een orgie van seksuele lust.

- Na de daad mag je een man niet de tijd geven te genieten van het moment. Anders moedig je hem aan om meer te vragen.

- Een vrouw moet zich stil houden tijdens het vrijen, blijf stilliggen en kreun onder geen beding.

- Zeuren, klagen en berispen zijn heel effectieve manieren om een man 's avonds af leiden van het verleidingsproces.

- Na tien jaar huwelijk, als je de taak van kinderen baren hebt volbracht, moet je proberen de seksuele contacten met je man volledig stop te zetten. Zijn vaderrol en de sociale druk zullen er dan wel voor zorgen dat hij trouw blijft.

 

Met andere woorden, zo ouderwets ben ik dan ook weer niet. Het is enkel opletten niet in een of ander extremum te vallen. Zoals op zoveel vlakken ben ik ook hier een voorstander van de gulden middenweg: genieten van seks door het een belangrijk extra’tje mee te geven, namelijk dat je het niet zomaar aan iedereen geeft.