Ethiek van het leven - Comments

De seksuele cultuur - kris koenen

kris koenen — Tue, 09 Feb 2010 14:12:41 +0200

ik denk dat je één ding goed voor ogen moet houden: er is sex binnen de relatie, dus met je partner, maar er bestaat ook nog zoiets als sex buiten je relatie. Deze laatste is een lichamelijke behoefte die ook recht heeft om ingevuld te worden. Ik praat geen buitenechtelijke relaties goed, dat mag je niet denken, ik heb het enkel over de "one night stand", of prostitutie. Vanaf het ogenblik dat je je aangetrokken voelt tot iemand anders dan je partner, wil dit volgens mij zeggen dat het geestelijk met je partner niet meer goed zit. Maar zegt heel weinig over je nieuwe lust.

De ironie van positieve discriminatie - kris koenen

kris koenen — Tue, 09 Feb 2010 13:56:05 +0200

Een paar bedenkingen, die oa gaan over positieve discriminatie. Laat ons duidelijk, eerlijk en logisch zijn: positieve discriminatie is ook discriminatie. De Belgische regering heeft nooit uitgeblonken in doordacht beleid, op geen enkel vlak (behalve dan tolereren dat parkeerbedrijven steden in hun greep houden) en zal het vrees ik ook nooit doen. De partijen die aan de macht zijn berekenen alles mathematisch: wij geven jullie zoveel van "dit", als wij dan zoveel van "dat" krijgen. Dat is een gevolg van de misvatting dat een meer-partijenstelsel "democratisch" zou zijn. Dit stelsel echter verhindert een degelijk beleid, dat is logisch en dat zien we al jaren. Je kan onmogelijk een gemeenschap leiden met 3-4 bazen die allemaal evenveel baas willen zijn. De kiezer blijft ALTIJD op zijn honger zitten. Er zijn volgens mij een paar mogelijke maar drastische oplossingen: 1/een intelligente diktator (dat kan in de vorm zijn van één partij , of twee partijen die vooraleer ze gaan regeren, duidelijke afspraken hebben gemaakt over het toekomstige beleid en een verklaring ondertekenen dat ze geen veto’s zullen stellen maar desnoods beroep zullen doen op onafhankelijke managers die de knoop doorhakken. Ze zullen zich echter engageren de heetste hangijzers voor eens en voor altijd binnen een bepaalde termijn op te lossen, en indien ze er niet in slagen, moeten ze een deel van hun gekregen loon terugbetalen aan de belastingbetaler want: het is de belastingbetaler die hen kiest, en hen ook betaald) 2/Elke persoon die in de leidinggevende politiek wil stappen moet een cursus management, politieke wetenschappen en psychologie gaan volgen en indien hij niet geslaagd is, krijgt hij geen getuigschrift of diploma en zal hij nooit in de politiek een rol kunnen spelen. Want: politiek is geen hobby, maar een serieus beroep met grote verantwoordelijkheden en verstrekkende gevolgen indien het niet goed gedaan is. 3/ herdefiniering van het begrip "zijn verantwoordelijkheid nemen", dat mag niet meer zijn "ik neem ontslag", maar wel "ik zal het oplossen" 4/ het belgische volk moet ballen aan zijn lijf krijgen en bijvoorbeeld indien er geen verandering komt, massaal durven stoppen met belastingen te betalen, niet meer gaan kiezen, protesteren, staken. In andere tijden en plaatsen hielp een staatsgreep of een revolutie al wel eens, maar dat waren uiteraard andere tijden en plaatsen. Het droevige is dat de regering alle interesse en voeling verloren heeft in het welzijn van haar volk, en enkel en alleen een mooie beurt wil maken bij de grootste vergissing ooit: alle landen deel laten uitmaken van "EUROPA" (dat op vele vlakken al een vergissing op zich is), dus ook de landen die op vele vlakken helemaal niet de geest van wat wij tot voor kort hebben geleerd "Christelijke Europese landen" kunnen/willen uitdragen of verdedigen. Ik heb een sterk vermoeden dat Europa deze landen erbij wil hebben om ze te kunnen kontroleren, dat is op zich goed natuurlijk, maar moet dat ten koste gaan van onder andere onze werkgelegenheid? Dit soort Europa kost handenvol geld, en zorgt ervoor dat op korte tijd, de wat eerst de welvarende landen waren, diezelfde landen in de rol zullen gedwongen worden van de landen van het voormalig oostblok dus: armoede, werkloosheid, met als enig verschil: in ons land mag een allochtoon komen werken, maar ik denk niet dat wij als vlaming een bedrijfje zullen mogen gaan opzetten in pakweg Polen, Polen zal zichzelf wel beschermen. Hoe kan je nu goedkeuren dat een Vlaamse landbouwer zijn Belgische mensen allemaal aan de deur zet, en een ploeg Poolse arbeiders laat overkomen???? De politiek is dan "niet bereikbaar voor commentaar", en zal hoogstwaarschijnlijk zeggen “dit is wettelijk in orde”, en dat zal het ook wel zijn, is dat niet om te janken? In een geschil om een vakantie-oord in Limburg om te bouwen naar een opvangcentrum terwijl het gewestplan dit niet toeliet, zei minister Van De Lanotte ooit op TV: “het zal gebeuren, indien nodig passen we de wet aan”… dit soort politici hebben wij in Brussel zitten!!! En voor dit soort heeft de Belgische bevolking gekozen!!! Men verdient dus de politici die men kiest!!! Om terug te komen op de positieve discriminatie, een logische redenering zou zijn: vrouwen en mannen evenveel rechten en mogelijkheden, dat is het grondbeginsel, maar degene die het beste uit de bus komt, de meeste kennis en kunde aan de dag legt, die krijgt de job. Maar nee, onze regering gaat positief discrimineren: werkgevers die allochtonen (die vaak dan ook nog niet eens degelijk Nederlands praten... koop maar eens iets in de MCDonalds in Antwerpen Groenplaats) in dienst nemen die krijgen subsidie. Ik denk dat de regering zo redeneert: "op deze manier moeten we in brussel, antwerpen en gent niet meer extra politiemacht op straat zetten want we denken dat de criminaliteit dan gaat dalen als we de allochtonen en/of probleemgevallen (daarom niet altijd allochtonen) aan werk helpen" (de laatste cijfers van 2010 al gelezen in de krant? Nee? Wel, de criminaliteit is gestegen in antwerpen en brussel). Is dat echter niet hetzelfde als zeggen: "de allochtonen veroorzaken de problemen dus halen we ze koste wat kost van de straat af"? De Belgische regering is het echter nooit te doen om "kunnen", maar wel om: 1/die mathematische berekening; 2/ de besparingen (want 1/aan werk helpen kost minder dan extra politie-agenten en infrastruktuur zoals gevangenissen, en het staat ook niet goed voor "Europa" om op tv te tonen dat onze politie geweld moet gebruiken op straat in brussel 2/ze kunnen aan "Europa" laten zien dat ze iets doen aan de werkloosheid (wat door deze manier van positieve discriminatie uiteraard lulkoek is want ze veroorzaken werkloosheid). Het onderwijs: in het onderwijs kennen we het ondoordachte homologeren van buitenlandse getuigschriften en diploma's door mensen die er niets van kennen omdat ze niet in het beroep staan of omdat ze geleerd hebben dat je homologeert door "op een knopje te drukken". Onbewust geven ze op deze manier "toelating" aan de houder van dat getuigschrift of diploma om iets totaal anders te gaan doceren dan waar het getuigschrift voor staat, een vak waar hij/zij heel vaak zelfs niet bekwaam in is. Ga de avondscholen maar eens na en bekijk de benoemingen, om van te huilen wat voor onbekwaamheid "met diploma" dat daar aan de slag is en uren afneemt van mensen die het juiste papiertje niet hebben, maar hun vak welk kennen. Er zijn voorbeelden van mensen die het vak Frans geven aan midden-jury kandidaten, allochtoon zijn , maar zelf de taal Frans heel beperkt zoniet slecht spreken, tegelijkertijd ook heel slecht Nederlands praten, maar ze hebben wel een getuigschrift of diploma op zak dat door een kluns in Brussel gehomologeerd is. Ondertussen zijn er wel 3 kandidaten beschikbaar die perfect drietalig zijn (Frans/Nederlands/Engels), maar die enkel als "vrijwilliger" de lessen mogen geven, maar niet dan betaald worden. Dus: als departement onderwijs niet moet betalen, dan mogen deze mensen plots wel de lessen geven en is hun kennis wel te gebruiken????? Wat trouwens van het feit dat een inspecteur “snit en naad”, ook de cursus “informatica” komt inspecteren, en zelf toegeeft hier niets van af te weten? Wat denkt u bijvoorbeeld van het feit dat een afgestudeerde van de hotelschool, en cafebaas, plotseling minister en gouverneur kan worden??? Waar is dat diploma of getuigschrift ?

Vaarwel, mijn lieve lezers - HEDWIG

HEDWIG — Wed, 29 Apr 2009 15:53:32 +0300

Lieve Annelies
Met spijt lees ik dat u niet verder kan op deze blog. Je meer aan je niet-woorden wijden is volgens mij een prachtige reden om even of voor altijd te stoppen. Bedankt voor de vele woorden die ik reeds mocht lezen. Misschien tot later.... Zoals je schreef, niets is zeker.
Groetjes
Hedwig

De ironie van positieve discriminatie - Jo Verhaeghe

Jo Verhaeghe — Mon, 16 Feb 2009 18:20:49 +0200

Ja,daar zeg je zoiets. Ik weet daar echt alles van. Zeker als je geadopteerd bent. Die 'stempel' krijg je nooit weg. Maar op zich heb ik daar ook geen problemen mee. Je kan zo positief gediscrimineerd worden, dat ze je telkens erdoor laten, met de hakken over de sloot. Dit heb ik ervaren als ik in het middelbaar studeerde. Ik zou het scenario graag opnieuw doen en anders, mocht ik er zelf over kunnen beslissen.

Er bestaat jammer genoeg geen ander woord voor 'positieve discriminatie'. Als discriminatie negatief is, dan is +1-1=0. Dus, een nul-oplossing. Om het in beeldspraak en cijfertjes uit te leggen. Het resultaat is nul, maar lijkt positief. Wiskundig onlogisch, mentaal heb je het gevoel dat je je best hebt gedaan, maar niets is minder waar.
Welke kleur, ras, gebrek,... het zit gewoon in onze mentaliteit en vooral de schrik. Als je niets doet, dan denkt men dat je discrimineert tov de andere 'mindere' groep. Hoe erg dat ook mag klinken. Dus niets doen is discrimineren en iets doen is in feite ook discrimineren.
We leven in een maatschappij waar we telkens onszelf moeten bewijzen. De ene groep, in bepaalde situaties, moeten daar om geprezen worden(zonder dat zij dit in principe zelf willen).

Maar het is voor mij een 'never ending story!'

www.torromolinos.blogspot.com

De ironie van positieve discriminatie - Tor

Tor — Mon, 16 Feb 2009 00:01:51 +0200

Je kan deze discriminerende regels ook bekijken als een poging tot het oplossen van een bestaand mentaliteitsprobleem.
.
Een voorbeeld: politiek is lange tijd uitsluitend een mannenzaak geweest en als vrouw kon je gewoon niet meedraaien dankzij het, toenertijd, allomtegenwoordige vooroordeel dat vrouwen niet thuishoren in de politiek... Dus hoe goed je als vrouw ook was, een carriere als politicus zou altijd op een muur botsen.
.
Objectief gezien is er geen enkele reden waarom een vrouw geen politicus zou kunnen worden. Maar... hoe kan je zo'n muur van vooroordelen afbreken?
.
Een mogelijke manier is bijvoorbeeld om vrijwillig beroep te doen op het verstand van de mannelijke politici om deze te laten inzien dat vrouwen ook best hun mannetje kunnen staan en bijgevolg een eerlijke kans verdienen. Maar wat als blijkt dat deze aanpak niet helpt?
.
Misschien is het verplicht opleggen van quota dan een volgende stap... Dit zal ongetwijfeld sterke voor en tegenstand oproepen omdat het gevestigde waarden/zekerheden brutaal overhoop gooit. Maar dit soort reacties lijken me normaal bij elk veranderingsproces.
.
Het is dan ook niet onmogelijk dat na een turbulente overgangsperiode de gemoederen tot rust komen en dat de sterke initiele reacties plaats maken voor een algemenere mentaliteitsverandering bij politici als ze er achterkomen dat de politieke wereld toch niet instort en dat vrouwen ook best wel goede ideeen en plannen kunnen hebben en kunnen meedraaien in de politiek.
.
Op dat moment zal de behoefte aan opgelegde quota's en regels hopelijk dalen en op den duur zelfs helemaal nietmeer nodig zijn en na verloop van tijd zal het de toekomstige politici (mannen en vrouwen) misschien lachwekkend klinken dat er ooit een tijd was dat het anders was...
.
Dus misschien zijn opgelegde quota niet meer dan een goedbedoelde stap naar een meer algemenere mentaliteitsverandering?

De seksuele cultuur - Jo Verhaeghe

Jo Verhaeghe — Tue, 13 Jan 2009 13:22:53 +0200

Tja, wat moeten we daar nu op zeggen.

Elk opvatting moet kunnen en een mening op dat vlak moet toch wat met enig respect gearmunteerd worden.
Wat mij betreft is er één enkel verschil dat bij seks na het huwelijk alles toch een beetje spannend en nieuw lijkt. Ik ga me niet uitlaten over de frequentie enz... want het is koffiedik kijken, als je het mij vraagt. Veel opschepperij.
Wat enquêtes betreft ivm sex: er zijn veel die zaken naar voor brengen dat meer een fantasie zou kunnen zijn, omdat het in werkelijkheid gewoon niet gebeurt of zou kunnen gebeuren. Maar wie ben ik om dit tegen te spreken.

Je laatste paragraaf vind ik goed verwoord, maar het probleem is soms dat de beheersing niet te temmen is en dat men het dan wel zomaar weggeeft.

Mooi artikel!

www.torromolinos.blogspot.com
www.dewereldvandefantasie.blogspot.com

Verwachtingen oftewel 'een ode aan Hedwig' - TED

TED — Mon, 12 Jan 2009 18:55:46 +0200

verbeterde versie:

Verwachtingen…

Lap. Daar heb je het weer. Verwachtingen. Prestatiedruk. Faalangst…

Als ik het lees beginnen mijn oren te flapperen en vliegen mijn wenkbrauwen te fronsen. Hemel lieve mensen, waar is jullie creativiteit???

Verwachtingen hebben te maken met geloof. Geloven. Aannemen dat iets zo is zonder het zeker te weten. Of volgens het Van Dale Hedendaags Handswoordenboek “vertrouwen in de waarheid van iets”. Geloven staat tegenover “weten”. Zoals realiteit staat tegenover fantasie.

Ik heb een enorm respect voor weten, maar diep van binnen ben ik dol op geloven. Reis dus even mee met je fantasie naar volgend (verzonnen, maar op realiteit geïnspireerde) situatie. Ruik het, voel het, hoor het. Gratis toneel….

We spreken af voor een repetitie met vier mensen. Eentje heeft de naam altijd een kwartier te laat te komen. De drie eerste repetities blijkt dat effectief ook zo te zijn. Totdat dan de onvermijdelijke vraag rijst… Volg even mee de discussie die daarop volgt. (Voetnoot: In de groep bevindt zich iemand met de vervelende eigenschap een onderwijsopleiding te hebben genoten…)

- Waarom moeten wij nog proberen op tijd te komen als we met die persoon samenspelen?”

- Wil jij zelf op tijd komen?

- Ja, want ik wil op tijd beginnen. Maar dat mens verknoeit het. Nog vijf minuten, nu gaat ze weeral te laat zijn, zie…

- Dat weet je niet. We zijn nu vijf minuten voor de repetitie. Het zou kunnen dat ze er weer niet is, het zou kunnen ook van wel.

- Jij bent onrealist… en naïef.

- Waarom?

- Omdat het al drie keer zo gebeurd is.

- Waarom is het al drie keer zo gebeurd?

- Omdat dat mens zo is. Die heeft geen respect!

- En als ze nu eens een keer treinpanne had, een keer een dringende telefoon kreeg van haar familie en een keer haar handtas gestolen was?

- Ja seg! En ik moet dat geloven?

- Jij gelooft wat je wilt. Ik wil je alleen laten aanvoelen dat jouw geloof dat ze nu weer te laat is net zo goed een geloof is als mijn geloof van de treinpanne, de telefoon en de handtas. Allebei zijn ze op interpretatie gebaseerd. Het is puur geloof. Tenzij jij over een glazen bol beschikt…

…

- Maar het werkt demotiverend! Ik had bijna zelf zin om te laat te komen!

- Tja, dat is dan een test van je geloof. Het is spotgemakkelijk op tijd te komen als je verwacht dat de anderen op tijd gaan zijn! Je hebt dan een motivatie.
Pas als dat twijfelachtig is, ga je jezelf moeten motiveren. Gewoon stapje moeilijker… Nieuwe uitdaging.

- Maar moet je je voor alles motiveren dan?
Ook voor onrealistische dingen…

- Dat hangt ervan af.
Er zijn hier twee dingen die spelen.
Ten eerste vertelde je dat je zelf graag op tijd wilde komen. Als op tijd komen een belangrijke waarde voor je is, ben je verschuldigd aan jezelf die na te leven. En die niet door de eerste beste “test” overboord te gooien.

En ten tweede… voor je eigen levenshouding.
Geloven dat ze niet op tijd gaat zijn, is gemakkelijk. Als ze niet op tijd komt, vind je het normaal. Als ze op tijd komt, ben je verrast. Aangename emotie verzekerd!
Geloven dat ze op tijd gaat komen is moeilijker. Als ze niet op tijd komt, ben je teleurgesteld. Als ze op tijd komt, vind je dat normaal. .........
Samengevat: je moet kiezen, kiezen voor een emotie tussen normaal en verrast of een emotie tussen normaal en teleurgesteld?
Wat kies jij?

…

Mensen die niet durven geloven zijn bang. Bang om teleurgesteld te worden.
Maar teleurstelling is ergens een onderdeel van het leven. Als je constant gaat geloven “wat zeker realistisch is”, ga je nooit grenzen kunnen verleggen. Grenzen verleg je pas als je gelooft dat er een hoger niveau mogelijk is. Als je stopt geloven, stop je met groeien en dus – voor mij- met leven! Dus: go for it! en durf de blutsen met de builen nemen!

Het ‘realistische’ feit aan dit verhaal, is dat het inderdaadzo is, dat als iemand meermaals te laat komt, je hem daar op kunt aanspreken. En effectief niet als een idioot moet blijven toekijken. De oplossing is in dit geval zo gekomen dat iemand hem iedere keer een uur voor de repetitie even een sms sturen met de uren en locatie van de repetitie… Wat uiteindelijk de oplossing bleek omdat de persoon in kwestie ons schrift niet kon lezen en –uit trots en geloof het zelf te willen leren- dus telkens een uur vooraf ons aan het zoeken was. Wat ook zo was, want hij stond er telkens ongeveer na een kwartier, maar het zorgde voor vertraging. Juist het feit dat we hem er niet op aanspraken, maakte dat de erg trotse en universitair geschoolde persoon zich terug ‘serieus genomen ‘ voelde want die persoon voelde ‘niet kunnen lezen, telkens aan andere mensen je post laten voorlezen e.d.’ als een enorme vernedering. En hij weigerde ons dan ook telkens de reden te vertellen van zijn vertraging… Om dan nog te zwijgen over de culturele verschillen en opvattingen die er heersen rond “hulp vragen”…

Maar daar ging het voor mij hier niet om. Wat mij hier veel harder raakte, was te zien hoe de andere studenten omgingen met geloof. Geloof komt voor mij dus niet uit de omgeving. Het is gemakkelijk om het te ervaren, te voelen en te leren van iemand die die waarde sterk beleeft. Maar uiteindelijk doe je het zelf. Als iemand niet in je gelooft, laat hem dan. En geloof zelf wat je wil geloven.

Voor mijn part geloof je dat de blauwe marsmannetjes morgen gaan landen en die graag in de afwasbak willen kamperen en dus de afwas gedaan moet zijn. Who cares?

Zolang je het maar niet als waarheid gaat verkondigen en het verschil tussen geloof en weten door elkaar gaat gooien… Je doel was: de afwas doen, right?

Overdreven voorbeeld? Misschien.

Maar het essentiële verschil tussen ergens komen of nergens komen, ligt hem volgens mij toch in geloven. Mensen die geloven in het feit dat ze er gaan komen, komen er ook. En als ze er “niet direct” komen, blijven ze geloven dat ze “er wel zullen komen”. Gewoon meer tijd nodig, misschien eens andere strategie…

Mensen die bang zijn, geven dit geloof direct op en spenderen dikwijls hun tijd meer aan twijfelen, zichzelf vragen stellen (is dit nu wel nuttig?)... en verzinnen honderd en een excuses om toch maar niet te moeten doen.

Dus: Geloof! Creëer toffe uitdagingen voor jezelf! En vergeet de humor niet! Realiteit en fantasie staan tegenover elkaar en een wijs en creatief mens maakt daar dankbaar gebruik van… Fantasie en dromen zijn de sleutel tot geloof en geloof de sleutel tot groei!

En als het dan toch niet helemaal direct blijkt uit te komen?

BLIJVEN PROBEREN!

Trouwens, onder ons, groene marsmannetje zijn eigenlijk echt wel sympathieker…

TED

Verwachtingen oftewel 'een ode aan Hedwig' - TED

TED — Sun, 11 Jan 2009 00:55:20 +0200

Verwachtingen…

Lap. Daar heb je het weer. Verwachtingen. Prestatiedruk. Faalangst…

Als ik het lees beginnen mijn oren te flapperen en vliegen mijn wenkbrauwen te fronsen. Hemel lieve mensen, waar is jullie creativiteit???

Ik heb een enorm respect voor weten, maar diep van binnen ben ik dol op geloven. Histoirekes! Reis dus even mee met je fantasie naar volgend (verzonnen, maar op realiteit geïnspireerde) situatie. Ruik het, voel het, hoor het. Gratis toneel….

- -Waarom moeten wij nog proberen op tijd te komen als we met die persoon samenspelen?”

- -Wil jij zelf op tijd komen?

- -Ja, want ik wil op tijd beginnen. Maar dat mens verknoeit het. Nog vijf minuten, nu gaat ze weeral te laat zijn, zie…

- Dat weet je niet. We zijn nu vijf minuten voor de repetitie. Het zou kunnen dat ze er weer niet is, het zou kunnen ook van wel.

- -Jij bent onrealist… en naïef.

- -Waarom?

- - Omdat het al drie keer zo gebeurd is.

- -Waarom is het al drie keer zo gebeurd?

- -Omdat dat mens zo is.

- -En als ze nu eens een keer treinpanne had, een keer een dringende telefoon kreeg van haar familie en een keer haar handtas gestolen was?

- -Ja seg! En ik moet dat geloven?

- -Jij gelooft wat je wilt. Ik wil je alleen laten aanvoelen dat jouw geloof dat ze nu weer te laat is net zo goed een geloof is als mijn geloof van de treinpanne, de telefoon en de handtas. Allebei zijn ze op interpretatie gebaseerd. Het is puur geloof. Tenzij jij over een glazen bol beschikt…

…

- -Maar het werkt demotiverend! Ik had bijna zelf zin om te laat te komen!

- -Tja, dat is dan een test van je geloof. Het is spotgemakkelijk op tijd te komen als je verwacht dat de anderen op tijd gaan zijn! Je hebt dan een motivatie.
Pas als dat twijfelachtig is, ga je jezelf moeten motiveren. Gewoon stapje moeilijker… Nieuwe uitdaging.

- -(lacht) Oke, jij bent dus leraar?

- - Bingo!

- -Maar moet je je voor alles motiveren dan?
Ook voor onrealistische dingen…

- -Dat hangt ervan af.
Er zijn hier twee dingen die spelen.
Ten eerste vertelde je dat je zelf graag op tijd wilde komen. Als op tijd komen een belangrijke waarde voor je is, ben je verschuldigd aan jezelf die na te leven. En die niet door de eerste beste “test” overboord te gooien.
En ten tweede… voor je eigen levenshouding.
Geloven dat ze niet op tijd gaat zijn, is gemakkelijk. Als ze niet op tijd komt, vind je het normaal. Als ze op tijd komt, ben je verrast. Aangename emotie verzekerd!
Geloven dat ze op tijd gaat komen is moeilijker. Als ze niet op tijd komt, ben je teleurgesteld. Als ze op tijd komt, vind je dat normaal. .........
Samengevat: je moet kiezen, kiezen voor een emotie tussen normaal en verrast of een emotie tussen normaal en teleurgesteld?
Wat kies jij?

...

-Mensen die niet durven geloven zijn bang. Bang om teleurgesteld te worden.
Maar teleurstelling is ergens een onderdeel van het leven. Als je constant gaat geloven “wat zeker realistisch is”, ga je nooit grenzen kunnen verleggen. Grenzen verleg je pas als je gelooft dat er een hoger niveau mogelijk is. Als je stopt geloven, stop je met groeien en dus – voor mij- met leven! Dus: go for it! en durf de blutsen met de builen nemen!

Geloof komt voor mij dus niet uit de omgeving. Het is gemakkelijk om het te ervaren, te voelen en te leren van iemand die die waarde sterk beleeft. Maar uiteindelijk doe je het zelf. Als iemand niet in je gelooft, laat hem dan. En geloof zelf wat je wil geloven.

En als iets helemaal niet leuk is, luister dan eens naar Mary Poppins "in every job that's to be done, there is an element of fun?" Voor mijn part geloof je dat de blauwe marsmannetjes morgen gaan landen en die graag in de afwasbak willen kamperen en dus de afwas gedaan moet zijn. Who cares? Zolang je het maar niet als waarheid gaat verkondigen en het verschil tussen geloof en weten door elkaar gaat gooien… Als die afwas maar gedaan is toch?

Kies zelf hoe realistist of onrealist je je geloof wil maken, waar jij je goed bij voelt!

Maak alles gewoon leuk! Creëer toffe uitdagingen voor jezelf! En vergeet de humor niet! Realiteit en fantasie staan tegenover elkaar en een wijs en creatief mens maakt daar dankbaar gebruik van… Fantasie en dromen zijn de sleutel tot geloof en geloof de sleutel tot groei!

En als het dan toch niet helemaal blijkt uit te komen?

BLIJVEN GELOVEN!

TED

Manipulatie voor het goede doel - Jo Verhaeghe

Jo Verhaeghe — Fri, 09 Jan 2009 13:49:07 +0200

Wel, ik heb eens gewinkeld in jullie 2 blogs. 2 forums, wel leuk. Misschien moet ik ook eens beginnen.
Ik vind dat men wel een beetje alle kanten uit kan met dit verhaal(videofragment), zowel voor jong als oud.
Maar in ieder geval is het onderwerp wel op het juiste moment geplaatst door Tom. Gezien mijn job nauw verbonden of onrechtstreeks verbonden is met 'the stuff' die in auto's worden verwerkt, vind ik het grootste probleem de overstock/productie. Op die manier vind ik dat we natuurlijk niet goed omgaan met onze planeet als we om de haverklap nieuwe leuke (on)nuttige tools, accessoires,enz... kopen om telkens mee te zijn met de technologie of om 'in' te zijn met een of andere (sub)cultuur.
Wij voelden het al lang aankomen dat dit niet zo verder meer kon, maar het is louter een herhaling. Wat in de jaren '30 gebeurde met crisis kan niemand meer ervaren. En over pakweg 200 jaar komen we hetzelfde tegen. Geschiedenis herhaalt zich. Het enige nadeel is dat onze grondstoffen stilaan opgeraken.
Een groene wereld kiezen(zoals Annelies schrijft) is een oud zeer. Het is zo verschrikkelijk duur en ik heb al eens met een electrische wagen gereden als testrit. Je moet er wat voor over hebben om meer te betalen dan een andere gelijkwaardige wagen op fossiele brandstof. De afstand dat je er mee kan afleggen is om bij te huilen,enz... Maar propere energie is duur.
Dat mens op het videobeeldje probeert op te vallen, maar eerlijk gezegd is 10 jaar studie veel te weinig. Want ik geloof dat als één van ons er in zou verdiepen, hetzelfde zouden kunnen zeggen.
Ik vind het wel goed om het te zien en wat te bekritiseren, maar zeker niet als educatie.

www.torromolinos.blogspot.com
www.dewereldvandefantasie.blogspot.com

Manipulatie voor het goede doel - tom bonte

tom bonte — Fri, 19 Dec 2008 18:57:08 +0200

Het lijkt inderdaad steeds meer op een forum.

Ik snap wat je bedoelt. Een goede boodschap, maar helaas slecht overgebracht.

En natuurlijk heeft economie ook zijn goeie kanten. Wat ik fout vind aan onze economie, of beter aan onze opvatting over economie, is dat iedereen wil dat de economie eeuwig blijft doorgroeien, wat gewoon onmogelijk is. Zeker de manier waarop. Om het met jouw woorden te zeggen, maar dan in een andere context: Het doel heiligt de middelen niet. We moeten niet blijven consumeren en verspillen en weggooien om alleen maar de economie te laten groeien.

Manipulatie voor het goede doel - Annelies D

Annelies D — Fri, 19 Dec 2008 17:27:15 +0200

Een paar bemerkingen bij deze reactie op een reactie (het wordt hier bijna een forum):

Over autoriteit zegt je:
"Doet ze dit niet, dan is haar hele betoog ongeloofwaardig, want kan ze even goed een kassierster zijn. Niets tegen kassiersters, ik zoek een beroep dat hier weinig mee te maken heeft."

Mijn opmerking is nu juist dat tien jaar rondtrekken je even weinig geloofwaardigheid geeft dan tien jaar achter een kassa zitten. Je kan als kassierster al je vrije tijd in je onderzoek stoppen, en als rondtrekkende nomade geen moment aan dit onderwerp denken. Dat ze zolang heeft gereist, geeft haar naar mijn gevoel geen meerwaarde.

Op mijn aanmerking over het wild gebruik van statistieken vermeld je:
"wat de bedoeling van de vertelster is, is aantonen dat we onze planeet hevig aan het belasten zijn. En referenties of niet, dat is gewoon zo..."

Ik wil hier ook niet zeggen dat onze planeet niet belast wordt, mijn kritiek is ertegen gericht dat mensen beweren dingen 'aan te tonen' door foutieve of onvolledige informatie te geven. Als ze het 'gewoon zo is', waarom gebruikt ze dan geen duidelijke, onderbouwde argumenten? Door op deze manier te spreken, geef ze juist munitie aan tegenstanders.

Ik wil hier toch nog even vermelden dat het niet allemaal zo slecht is. Zonder die economie die hier zo wordt de grond in geboord, zouden we nog staan waar onze grootmoeder stond. En dat is niet zuiver postief, zoals hier wordt gesuggereert, want een heleboel dingen, zoals gezondheidszorg, rechtsysteem en onderwijs, die finaniceel gedragen worden door deze economie, waren toen nog niet mogelijk zoals ze dat nu zijn.

Met andere woorden, ik heb dit filmpje niet 'met kwade bedoelingen' op mijn site geplaatst, maar als een voorbeeld van hoe je mensen nu niet moet overtuigen. Ik ben het eens met haar idee, dat vermeld ik meermaals, maar vind dat als ze ons wil informeren, ze dat op een correct manier moet doen. Dit is geen post tegen de groene beweging, maar tegen het incorrect gebruiken van informatie om mensen voor jouw beweging te winnen. Want het doel heiligt de middellen niet....

Manipulatie voor het goede doel - tom bonte

tom bonte — Fri, 19 Dec 2008 16:15:34 +0200

Hallo,

Voor mijn antwoord kan je op mijn blog terecht, ofwel heb je gewoon liever dat ik het hier post. Bij deze

"""Dag Annelies,

Ik heb je antwoord gelezen en eerst en vooral moet ik zeggen dat ik blij ben dat je het filmpje ook op jouw blog geplaatst hebt - Of het nu met goede of kwade bedoelingen was.

Er zijn punten waarop ik het met je eens ben, maar ook zaken waar ik het niet echt met je eens ben. Laat ik beginnen met het goede nieuws, zaken waarin ik je dus in steun. (Anders lees je mijn antwoord gewoon achterstevoren en hou je het goede nieuws voor laatst )

De bewering dat een chip het enige is wat er in een computer veranderd is inderdaad niet waar en komt zelfs nogal wat belachelijk over.

Ook het voorbeeld van het ‘giftige kussen’ vond ik ook eerder verwarrend dan verhelderend. Hoe? Wat? Wanneer? Maar de bedóeling die achter haar voorbeeld schuilgaat vind ik dan wel weer terecht: We gebruiken nu eenmaal teveel giftige stoffen in onze spullen. (Al is inderdaad niet alles wat in een labo gemaakt is giftig.)

Vervolgens geef je kritiek op enkele zaken die volgens mij voor interpretatie vatbaar zijn...Je zegt: "De verteller zegt ‘tien jaar’ rondgetrokken te hebben, op zoek naar antwoorden. Tja, wat kan ik, die tien jaar geleden nog op de schoolbanken zat, daar dan tegen doen? Dit noemt valse autoriteit." Inderdaad, ze is nogal vaag over haar autoriteit, maar misschien is dat nu éénmaal wat ze tien jaar gedaan heeft: rondgetrokken en onderzoek gedaan in haar vakgebied. Door dit te vermelden wil ze ook helemaal onze mening niet kleineren, ze is quasi 'verplicht' van haar autoriteit te vermelden. Doet ze dit niet, dan is haar hele betoog ongeloofwaardig, want kan ze even goed een kassierster zijn. Niets tegen kassiersters, ik zoek een beroep dat hier weinig mee te maken heeft.

Dan het voorbeeld van de regering als schoenveeg van de economie. Ja, het is een oude truc om de 'tegenstander' belachelijk te maken, maar wát ze zegt vind ik wel terecht. De regering is gewoon op sommige vlakken het slaafje van de economische sector, omdat ze er afhankelijk van is.

Wat je zegt over haar gooien met statistieken begrijp ik wel, maar ik ben het er niet helemaal mee eens. Ik zou je gelijk geven moest het gaan over een filmpje met wetenschappelijk ambities, maar dit is iets dat bedoeld is voor iedereen en Jan Modaal zit volgens mij niet te wachten op bronnen of referenties van cijfers. Kinderen die dit filmpje in een lage school zien verwachten helemaal niet dat de vertelster die statistieken gaat uitdiepen, wat voor hen telt en wat de bedoeling van de vertelster is, is aantonen dat we onze planeet hevig aan het belasten zijn. En referenties of niet, dat is gewoon zo...

Ik denk dat we gewoon allebei een verschillend idee hebben over de bedoeling van het filmpje. Volgens mij is het iets dat moet aanslaan en voor íedereen begrijpbaar moet zijn.

Misschien zou het beter zijn om bijvoorbeeld naast dit filmpje een uitgebreidere video te maken, meer wetenschappelijk onderbouwd en ondersteund door referenties, zodat het ook voor kritische mensen als jij geloofwaardig en geloofsrechtig - bestaat dat woord? je weet wat ik bedoel? - zou overkomen.

Jij vindt het filmpje storend in zijn simpliciteit - vermoed ik-, ik vind het geniaal in zijn simpliciteit.

Hoe dan ook, Ik vind ons idee van economische groei en consumptie totaal verkeerd en een fabeltje dat vroeg of laat ten val zal komen. Na de examens ga ik hier proberen een uitgebreide post over te schrijven, over duurzame ontwikkeling. Om een voorbeeld uit de actualiteit te geven: President Bush z'n raad voor de financiële crisis was "Go shopping". Ook gisteren in het nieuws, toen voor 2009 een economische recessie van 0.6% werd voorspeld zei een hoge piet - ik weet niet meer wie - "Het geld moet rollen". Ons volledige economische systeem is dus gebaseerd op massaconsumptie. Hoe meer we kopen - en weggooien -, hoe groter de economische groei. Zo'n sprookje kan onmogelijk blijven duren..."""

Rechtspraak: isolatie versus straf - Jo Verhaeghe

Jo Verhaeghe — Fri, 05 Dec 2008 12:28:51 +0100

Hallo Annelies,

Mooi wat je geschreven hebt. Maar ik zit sowieso een beetje vast in verschillende culturen of probeer althans ze te begrijpen. Het puur westers denken van isolatie en straffen is op het Amerikaanse vasteland de uitzondering(in enkele staten -zie doodstraf en strenge isolatie) tegenover de andere westerse landen.

Als bij wijze van voorbeeld iemand die je goed kent vermoord wordt(al of niet op gruwelijke wijze) dan ben ik er zeker van hoe wraakzuchtig je wordt op de dader. Isolatie zal niet voldoende zijn(later komt hij/zij toch weer vrij) en direct de effectieve doodstraf geven is maar een tijdelijke 'oplossing', want die persooon heeft niet geleden.
Daarom worden daders gevat, geïsoleerd, gestraft en soms uiteindelijk de dood krijgen. Indien de gevangene zelf al niet voor zijn einde heeft gekozen.

Ik wil eigenlijk bedoelen dat wij - Europa - de dader nog een kans willen geven(jammer genoeg soms meerdere keren). Ja, inderdaad het beschermen van onze maatschappij, onze 'afwijkende' soort.
De Verenigde Staten en nog andere landen blijven in een grijze zone.
Ik betreur de werkwijze van het rechtsysteem in ontwikkelingslanden. Zij hebben nog veel te leren. En nogmaals bepaalt in vele gevallen hun religie de moraal. Je bent totaal kansloos en als je als buitenlander in hun rechtsysteem terecht komt, dan geloof ik helemaal niet meer in het basisidee.

www.torromolinos.blogspot.com
www.dewereldvandefantasie.blogspot.com

Sigaretten versus alcohol - Annelies D

Annelies D — Tue, 25 Nov 2008 14:03:16 +0100

Misschien is het het feit van niet kunnen drinken van alcohol terwijl ik eigenlijk wel zou willen (welke persoon met verslaving kent dit niet), die tweestrijd, waar mensen op reageren. Ik zal de volgende keer eens eerlijk antwoorden, en goed opletten dat mijn verbeelding niet met me aan de loop gaat als ik op de reactie let. Wordt misschien vervolgt...

Sigaretten versus alcohol - straks

straks — Tue, 25 Nov 2008 13:57:44 +0100

Ikzelf heb tussen mijn 17 en 23 geen alcohol gedronken, maar heb absoluut niet meegemaakt wat jij hebt meegemaakt. Zelfs als ik uitging, waren er geen mensen die mij daar raar voor aankeken eigenlijk. Ok, de belachelijke puber die wat stom doet, maar die hoorden niet tot mijn vriendengroep en kon mij niet veel schelen.

Het was zelfs zo erg dat mijn vrienden mij vroegen waarom ik een pint vast had als ik die toevallig voor een ander vasthield. Om een of andere reden wouden ze toch zeker zijn dat ik zou beseffen dat ik tegen mijn beslissing/principe zou ingaan als ik ervan dronk. Iets wat ik wel positief vond van de vrienden.

De keren dat mij alcohol werd aangeboden door iemand die het niet wist, zei ik gewoon: "Nee dank u, ik drink geen alcohol, een glas water of cola is goed." Nooit raar voor aangekeken, enkel de vraag gekregen waarom, "is het uit principe, smaak, ...?". Waarop ik zeer vriendelijk uitlegde dat ik geen alcohol dronk omdat de gevolgen mij niet lagen, en dat ik niet dronk omdat mijn stiefvader zwaar alcoholieker was en ik de gevolgen heel goed kende die mijn moeder ondervond daarvan.

Waarschijnlijk hielp mijn 'jongere' leeftijd eraan om ze te doen denken: "hmm, die jongen heeft er wel over nagedacht precies, en hij is voorzichtig".

Ben wel 1 keer raar aangekeken, maar dat was toen we met 20 studenten die elk een duvel, leffe of orval bestelden iets gingen drinken en ik daar 5 annanassapjes heb gedronken. Maar dat ving ik op door wat grapjes te maken met de serveuse die het wel leuk vond.

Het feit dat ik 2 jaar en een paar maand geleden terug ben beginnen drinken, was waarschijnlijk een grotere verbazing voor de wereld. Maar ik drink nog steeds amper. In die 2 jaar en een klets ben ik 2 keer echt zat geweest, voor de rest al eens lichtjes aangeschoten, maar ik ken mijn grens zeer goed. Daarnaast drink ik bv enkel een glasje wijn als ik niet binnen de 6u moet rijden en als het op een etentje is met vrienden. Ik drink nooit alleen, en met vrienden zelden. Ik verlang er ook nooit naar of mis het ook nooit. Zet mij nu ergens waar ik 3 jaar geen alcohol kan krijgen, absoluut geen probleem mee

Een staaltje welsprekenheid, u gegeven door 'straks' - straks

straks — Tue, 25 Nov 2008 13:14:53 +0100

*kuch*, Ik voel mij zeer vereerd.

Spellingsfouten komen wegens overmatige vermoeidheid.

De verklaring voor mijn mogelijks rare verwoordingen kan gezocht worden in het feit dat dit staaltje literatuur neergetypt werd 'on the fly' aangezien ik mijn publiek niet te lang wou laten wachten. Daarnaast ben ik gewoon geen groot literair talent

Wanneer vrienden kennissen blijken - hedwig

hedwig — Fri, 21 Nov 2008 10:17:16 +0100

Veel echte vrienden kan je niet hebben. Ik denk dat echte vriendschap zo diep gaat dat het niet mogelijk is zulk een relatie met velen tegelijk te hebben. En, er lopen niet zoveel potentiele "echte vrienden" rond vrees ik, de kans ze te ontmoeten is niet echt groot...

Wanneer vrienden kennissen blijken - Jo Verhaeghe

Jo Verhaeghe — Thu, 20 Nov 2008 12:16:28 +0100

'Uit het oog is uit het hart', 'vriendschap is niet te koop',....
Uitdrukkingen genoeg om een definitie aan vriendschap te geven als het anders uitdraait.
Een tijdje geleden stond er in filosofiemagazine een heel item over 'vriendschap'. Vriendschap ontstaat soms door een toevallige wederdienst en moet je die dan blijven onderhouden? Als 'eeuwige 'vriendschap bestaat, dan moet het iets echt uniek zijn.
Ik zou het zien als een wettelijke relatie, maar dan zonder contract. Ik geloof meer in een filosofische relatie, in de eerste plaats al met jezelf.
Een kennis is een 'verre' vriendschap die je eigenlijk niet echt onderhoudt. Er zijn perioden in het leven dat vriendschap verwatert, maar als je echt in de steek gelaten wordt, is het allesbehalve leuk.
Een teveel aan vrienden, voor zover ze dan echte vrienden zijn, vind ik niet goed, want vroeg of laat valt alles uiteen. Het moeilijkste aan vriendschap is ze te onderhouden. Ik had heel veel vrienden, maar geen echte. Of toch wel, een boezemvriendschap. Geen echt contact meer. We weten wel dat we nog leven. Schuldgevoel? Nee, niet echt, want we zijn alle drie onze eigen wereld ingestapt.

www.torromolinos.blogspot.com

En toen kwam de drang tot lynchen terug - Jo Verhaeghe

Jo Verhaeghe — Sat, 15 Nov 2008 07:12:00 +0100

Een kleine nuance bij deze situatie. Het is totaal verkeerd wat er is gebeurd. Maar een steek met een mes om iets af te pakken is daarom nog geen echte roofmoord. De pech dat je bij het steken een vitaal onderdeel raakt is hier zeker en vast gebeurd. Maar pech is dan een verkeerd woord. Het is pech dat Joe op het verkeerde moment daar was en dat heb je niet te kiezen.
Als je een huis inbreekt, moordt en waardevolle spullen ontfreemd is dit een zuiver beeld van echte roofmoord. Men gebruikt vaak de term van 'zinloos geweld' bij Joe. Ik ben zelf iets over aan het schrijven. Ik vind het een hele dwaze term, maar het is een antwoord voor elke onbegrijpbare situatie. Wat je schrijft over ons rechtsysteem is juist; gerechtigheid. Wil men wraak, dan moet je maar eens naar Arabische, Afrikaanse en Aziatische landen gaan. Voor een simpele kruimelmisdaad zonder slachtoffers krijg je een onbegrijpbare straf met nog wat folteringen erbij.
En als er daar niet iemand direct voor je in de bres springt, wordt je zeker en vast gelyncht!

www.torromolinos.blogspot.com

Hondenleven - ikke

ikke — Tue, 23 Sep 2008 15:36:41 +0200

goed stukje!